Τετάρτη, 10 Νοεμβρίου 2010

Μήπως πονάει η μέση σας;


Η οσφυαλγία (πόνος στη μέση) μας ειδοποιεί πως η μέση μας δε λειτουργεί κανονικά. Πρόκειται για πόνο που εξελίσσεται σταδιακά ή κατά κρίσεις και είναι δυνατό να προσβάλει τον καθένα μας σε κάποια φάση της ενήλικης ζωής.

Yπολογίζεται ότι πάνω από ένα δισ. άνθρωποι παρουσιάζουν κάποια μορφή οσφυαλγίας.

Σε ποσοστό έως και 80%, οι περισσότερες οσφυαλγίες, αποδίδονται στην κακή στάση του σώματος, καθώς και στο γεγονός ότι η σπονδυλική στήλη κάποια στιγμή παύει να λειτουργεί φυσιολογικά.

Τι προκαλεί τους πόνους στη μέση;
• Οι τραυματισμοί των μυών και των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης.
• Διάφορες δραστηριότητες που εκτελούνται λανθασμένα, όπως σκύψιμο, σήκωμα βάρους, κακή στάση στην όρθια ή καθιστή θέση.
• Η εμφάνιση κήλης σε μεσοσπονδύλιο δίσκο που προκαλεί ισχυρό πόνο, ακόμα και αναπηρία (μούδιασμα, μυϊκή αδυναμία) στο πόδι από πίεση των νεύρων.
• Η οστεοαρθρίτιδα, εκφυλιστική δηλαδή βλάβη της σπονδυλικής στήλης.
• Το άγχος και τα ψυχολογικά προβλήματα, καθώς προκαλούν σπασμό των μυών.
• Οι κληρονομικές ατέλειες και τα μη φυσιολογικά κυρτώματα της σπονδυλικής στήλης, όπως λόρδωση, σκολίωση, κύφωση.
• Η οστεοπόρωση, η ελάττωση δηλαδή της οστικής μάζας στους σπονδύλους, με αποτέλεσμα να τους κάνει αδύνατους και εύθραυστους.

Βοηθήστε τη μέση σας
• Προσέχετε πάντα πώς χρησιμοποιείτε τη μέση σας.
• Βελτιώστε τη στάση του σώματος και τον τρόπο που κινείστε, κάθεστε και εργάζεστε.                    
• Συμπεριλάβετε την τακτική σωματική άσκηση στην καθημερινότητά σας.
• Μειώστε το στρες στη ζωή σας.

Όταν ξαπλώνετε:
• Ο πόνος στη μέση μπορεί να ανακουφιστεί όταν ξαπλώνετε στο πάτωμα με τα γόνατα λυγισμένα. Για τον ύπνο μπορείτε να βάζετε το στρώμα σας σε σκληρή βάση και να χρησιμοποιείτε πάντα χαμηλό μαξιλάρι.
• Αποφεύγετε να ξαπλώνετε μπρούμυτα, γιατί έτσι πιέζετε τον αυχένα και το κάτω μέρος της μέσης.

Όταν κοιμάστε, ξαπλώνετε στο πλάι με λυγισμένα τα γόνατα ή ανάσκελα με ένα μαξιλάρι κάτω από τα γόνατα.

Όταν κάθεστε:
Τα πόδια να ακουμπάνε καλά στο πάτωμα, τα γόνατα να βρίσκονται πιο ψηλά από τα ισχία, ενώ η ράχη σας να στηρίζεται σταθερά στην πλάτη του καθίσματος. Μπορείτε επίσης να στηρίζετε τα πόδια σας σε ένα σκαμνάκι.

Όταν οδηγείτε:
Τα γόνατα να είναι λυγισμένα και πιο ψηλά από τα ισχία. Μην κάθεστε μακριά από το τιμόνι με τα πόδια τεντωμένα.

Όταν σηκώνετε βάρη:
Πατάτε σταθερά στο έδαφος, λυγίζετε τα γόνατά σας –όχι τη μέση σας– και σηκώστε το αντικείμενο κοντά στο σώμα σας. Σηκώνετε το αντικείμενο μόνο μέχρι το ύψος του στήθους, δίχως να «ξαφνιάζετε» τη μέση σας.

Όταν στέκεστε:
Αλλάζετε συχνά στάση και στηρίζετε το ένα πόδι σας σε χαμηλό στήριγμα. Μη στέκεστε για πολλή ώρα στην ίδια θέση. Αν χρειαστεί, λυγίστε τα γόνατά σας για να είναι έτσι η στάση σας σε ευθεία.

Όταν περπατάτε:
Φοράτε αναπαυτικά παπούτσια, κρατάτε το κεφάλι ψηλά και το σαγόνι σας προς τα μέσα, διατηρείτε ίσια τη λεκάνη. Αποφεύγετε τόσο τα ψηλοτάκουνα όσο και τα εντελώς επίπεδα παπούτσια.

Μην ξεχνάτε ότι:
• Στη σωστή θέση θα πρέπει μια κάθετη γραμμή που ξεκινάει από το αφτί να διασχίζει τον ώμο, το μέσο των γοφών, να περνάει πίσω από το γόνατο και να καταλήγει μπροστά από τον αστράγαλο.

• Καλή στάση του σώματος δε σημαίνει ακαμψία, αλλά μια συνειδητή ισορροπία χαλάρωσης και τεντώματος του κορμού, που μπορούν να τηρηθούν σε όλες τις στάσεις και σε όλες τις δραστηριότητές μας. Αυτό συμβαίνει όταν, για παράδειγμα, σηκώνουμε ένα αντικείμενο πιο ψηλά από το κεφάλι μας, οπότε αισθανόμαστε να διατρέχει το σώμα μας ένα αίσθημα επιμήκυνσής του. Τότε το σαγόνι πέφτει, οι ώμοι παραμένουν χαμηλά, ο θώρακας διευρύνεται και ανασηκώνεται, το στομάχι μπαίνει μέσα, η λεκάνη μαζεύεται προς τα κάτω και τα γόνατα χαλαρώνουν.



Πηγή: newsbeast.gr

Πως να γίνετε, να νιώθετε & να δείχνετε νεώτερος


ΑΛΑΤΙ, ΥΠΕΡΤΑΣΗ & ΥΓΕΙΑ

Φταίει το αλάτι για την αυξημένη πίεση; Αν μειώσουμε το αλάτι θα ωφεληθούμε;

Η ιατρική αντιγήρανσης έχει ως αποστολή να σταματήσει την πρόωρη, παθολογική φθορά και γήρανση και να μας προσφέρει ιδανική υγεία -σωματικά, ψυχικά και διανοητικά.  Μπορεί να βρει έγκαιρα με έξυπνες προηγμένες εξετάσεις τα κρυφά ή φανερά ζητήματα της υγείας μας, να μας τα λύσει με βελτιώσεις στον τρόπο ζωής, σκέψης και διατροφής και με φυσικά θρεπτικά θεραπευτικά και έτσι να μας δώσει τουλάχιστον τριάντα επιπλέον χρόνια ζωής με λειτουργικότητα, χωρίς να καταλήξουμε μια εκφυλισμένη καρικατούρα του εαυτού μας.

Συνεχίζουμε με θέμα τη σχέση του αλατιού με την υπέρταση και την υγεία μας. Το μήνυμα που μεταδίδεται στον κόσμο είναι ότι το αλάτι αποτελεί ένα διατροφικό κακό -η θανάσιμη άσπρη σκόνη- όπως την αποκάλεσε ο Michael Jacobson  του Center for Science in the Public Interest, το 1978.

Συστηματικές ανασκοπήσεις των ερευνών, είτε δημοσιευμένες από υποστηρικτές της υπόθεσης ότι το αλάτι φταίει για την υπέρταση είτε από εκείνους που δεν δέχονται κάτι τέτοιο, έχουν αναπόφευκτα συμπεράνει ότι σημαντικές ελαττώσεις στην κατανάλωση αλατιού -στο μισό, ας πούμε, της ημερήσιας ποσότητας, κάτι που είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί στην αληθινή ζωή- θα ρίξουν την πίεση αίματος κατά 4 έως 5 mm Hg στους υπερτασικούς και κατά 2 mm Hg στους υπόλοιπους μη υπερτασικούς.

Δηλαδή αν είμαστε ήδη υπερτασικοί, ακόμη και μόνο στο στάδιο Ι που είναι η ηπιότερη μορφή υπέρτασης, όλα αυτά σημαίνουν ότι η συστολική μας πίεση αίματος είναι ήδη ανυψωμένη κατά τουλάχιστον 20 mm Hg πάνω από αυτό που θεωρείται υγιεινό. Αν είμαστε υπερτασικοί σταδίου ΙΙ, η πίεσή μας είναι ανυψωμένη κατά τουλάχιστον 40 mm Hg πάνω από τα υγιεινά επίπεδα. Συνεπώς, η περικοπή της πρόσληψης αλατιού στο μισό και άρα η ελάττωση της συστολικής μας πίεσης κατά 4 έως 5 mm Hg (π.χ. από 160 σε 155) είναι μάλλον μια ωραία τρύπα στο νερό!

Ωστόσο οι περισσότεροι ιατροί θα σας συστήσουν να ελαττώσετε την πρόσληψη αλατιού παρά τα πολύ πειστικά τεκμήρια που δείχνουν ότι η πίεση αίματος θα κατέλθει μόνο στο 1/5 των ανθρώπων, θα ανέλθει στο 1/5, ενώ τα 3/5 θα δουν την πίεσή τους να παραμένει αμετάβλητη. Συνολικά, στη γιγαντιαία έρευνα Intersalt σημειώθηκε πολύ μικρή επίδραση του αλατιού επί της πίεσης αίματος, πολύ μικρότερη από την υπερτασική δράση του αλκοόλ ή της παχυσαρκίας, ενώ η αυξημένη πρόσληψη καλίου είχε υποτασική δράση.

Αυξομειώσεις στην ημερήσια πρόσληψη αλατιού από το βιολογικά καθορισμένο σταθερό επίπεδο των περίπου 10 γρ. για τους ενηλίκους -ποσότητα που είναι κάθε άλλο παρά μια ηδονιστική κατάχρηση- κατά δέκα φορές περισσότερο ή λιγότερο αποφέρουν αμελητέες μόνο μεταβολές στην πίεση αίματος. Συνεπώς, θα πρέπει ο κάθε ένας από εμάς να δοκιμάσει να αλλάξει την πρόσληψή του σε αλάτι καθαρά εξατομικευμένα,  για να ανακαλύψει πώς επιδρά αυτό το βήμα στη δική του πίεση αίματος.

Πάντως με το να συμπεριλαμβάνουν το νάτριο στους κακούς, οι επίσημοι φορείς υγείας υποθέτουν κάτι που δεν είναι τεκμηριωμένο, συνεπώς κάθε άλλο παρά συμβάλλουν στη βελτίωση της  υγείας του κόσμου, αφού το να επικηρύσσεις με τέτοιο ύποπτο τρόπο το αλάτι σαν εχθρό της δημόσιας υγείας δεν είναι πράξη που υπηρετεί τη σωστή επιστημονική έρευνα για τα πραγματικά αίτια της υπέρτασης.

Ας υπενθυμίσουμε ότι η υπέρταση αποτελεί μια νόσο του πολιτισμού, παρατήρηση που ανάγεται πίσω στα τέλη της δεκαετίας του 20. Όπως οι κλινικοί ιατροί στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ άρχισαν τότε να μετράνε την πίεση αίματος στους ασθενείς έχοντας πια διαθέσιμο ένα όργανο που μπορούσε να ταοκάνει αυτό εύκολα και αξιόπιστα (το σφυγμομανόμετρο), έτσι και οι κλινικοί ιατροί στις ιεραποστολές και τις αποικίες παντού στον κόσμο άρχισαν να μετράνε την πίεση στους ιθαγενείς.

Μέσα σε μα δεκαετία, όπως σημειώνει ο Βρετανός ιατρός Cyril Donnison το 1938 στο Civilization and Disease, η υπέρταση  συγκαταλεγόταν ήδη μεταξύ των πιο καλά τεκμηριωμένων παραδειγμάτων μια ασθένειας που φαινόταν να προσιδιάζει στις δυτικές κοινωνίες αλλά και στις πιο εύπορες κοινωνικές τάξεις του μη δυτικού κόσμου.

Η μέση πίεση αίματος σε απομονωμένους πληθυσμούς που έτρωγαν τις παραδοσιακές τους δίαιτες ήταν αναπόφευκτα χαμηλή, αλλά δεν διέφερε από τη μέση πίεση αίματος των Ευρωπαίων και Αμερικανών που δεν είχαν ακόμη φτάσει στη μέση ηλικία. Ποτέ δεν σημειωνόταν υπέρταση σε αυτούς τους πρωτόγονους πληθυσμούς, και μάλιστα η πίεση αίματος έπεφτε με το προχώρημα της ηλικίας, δηλαδή φαινόμενο ακριβώς αντίθετο αυτού που συμβαίνει στα αναπτυγμένα έθνη.

Το 1929 o Dοnnison ανέφερε ότι είχε μετρήσει την πίεση αίματος σε χίλιους Κενυάτες νομάδες και την είχε βρει παρόμοια με εκείνη των Ευρωπαίων ανδρών κάτω των σαράντα ετών, όμως η εικόνα άλλαζε μετά από τα σαράντα: «Τείνει να πέφτει στους Αφρικανούς», έγραφε ο Donnison, «ενώ στις λευκές φυλές συνεχίζει να ανεβαίνει μέχρι κα την όγδοη δεκαετία.»

Οι Κενυάτες νομάδες στα εξήντα τους είχαν μια μέση συστολική πίεση αίματος κατά σαράντα mm Ηg χαμηλότερη από εκείνη των Ευρωπαίων συνομηλίκων τους. Μέσα στα επόμενα σαράντα χρόνια οι παρατηρήσεις αυτές θα επιβεβαιώνονταν σε απομονωμένους πληθυσμούς παντού στον κόσμο.

Με την έκθεση στο δυτικό τρόπο ζωής και διατροφής, όμως, η πίεση αίματος σε αυτούς τους ιθαγενείς πληθυσμούς άρχισε να ανεβαίνει με την ηλικία, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη και την Αμερική, οπότε η μέση πίεση αίματος και η συχνότητα εμφάνισης της υπέρτασης αυξάνονταν επίσης. Στην Κένυα και την Ουγκάντα, οι Βρετανοί ιατροί θεωρούσαν την υπέρταση ανύπαρκτη στους Αφρικανούς ασθενείς στα τέλη της δεκαετίας του 30.

Ήδη μέχρι το 1950, περισσότεροι από 10 στους εκατό των γηγενών Αφρικανών που εισάγονταν στα νοσοκομεία για οποιαδήποτε αιτία διαγιγνώσκονταν να έχουν κλινική (σοβαρή) υπέρταση. Ο αριθμός αυτός είχε ανέλθει σε άνω του 30 τοις εκατό μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 60. Μέχρι το 1970, η υπέρταση θεωρούνταν εξίσου συχνή στους Αφρικανικούς ιθαγενείς πληθυσμούς όπως στην Ευρώπη ή την Αμερική. Σε μερικούς επαρχιακούς πληθυσμούς, αναφέρονταν ποσοστά υπέρτασης έως και 60 τοις εκατό!    

Αν όχι το αλάτι, τι είναι όμως αυτό που πραγματικά προκαλεί την υπέρταση; Στα επόμενα θα αρχίσουμε να βλέπουμε πόσα πράγματα δεν έχουν ειπωθεί για τα πραγματικά αίτια και  τους κινδύνους της αυξημένης πίεσης αίματος καθώς και για τους φυσικούς τρόπους θεραπείας της.  

ZOYGLA.GR