Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Εξασκήστε την ισορροπία σας

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα ολοκληρωμένα προγράμματα ασκήσεων για τα περισσότερα αθλήματα περιλαμβάνουν ασκήσεις ισορροπίας; Αν το ψάξετε λίγο, θα δείτε ότι η καλή ισορροπία αποτελεί κλειδί για την άνετη εκτέλεση των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής και τη διατήρηση της ανεξαρτησίας. Όπως επισημαίνει το Αμερικανικό Συμβούλιο Ασκήσεως (ΑCΕ), η βελτίωση της ισορροπίας είναι μια σταδιακή διαδικασία, που πρέπει να αρχίζει από το ένα πόδι και με χαμηλό βαθμό δυσκολίας.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της ηλεκτρονικής εφημερίδας «tanea.gr», το ΑCΕ συνιστά να κάνουμε τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα ειδικές ασκήσεις που θα βοηθήσουν να ενισχύσουμε την ισορροπία μας και συνεπώς τη δυνατότητά μας να παρακολουθήσουμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα γυμναστικής.
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=255390&cid=28

Διατροφικές διαταραχές: Η «μάστιγα» της εποχής

Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει πλέον και στην Ελλάδα το πρόβλημα των διατροφικών διαταραχών, που αποτελούν μια σοβαρή πάθηση και εμφανίζονται κυρίως στην περίοδο της εφηβείας. Μάλιστα, υπολογίζεται ότι σήμερα ένα εκατομμύριο έφηβοι και νεαροί ενήλικες πάσχουν στην Ελλάδα από κάποια μορφή διατροφικής διαταραχής, γεγονός που σημαίνει ότι δύο εκατομμύρια οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με το πρόβλημα αυτό.
Η σοβαρότερη μορφή είναι η νευρική ανορεξία, με το μεγαλύτερο ποσοστό θνησιμότητας (20%). Με βάση στοιχεία επιδημιολογικών ερευνών, στη χώρα μας νοσεί τη στιγμή αυτή το 6% του πληθυσμού (1% από νευρική ανορεξία και 5% από νευρική βουλιμία), ενώ ένα επιπλέον 7% φέρει μερικώς κάποια χαρακτηριστικά συμπτώματα και από τις δύο νόσους, ανεβάζοντας έτσι το συνολικό ποσοστό των πασχόντων σε περίπου 13%.
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Έλια Παπαμαύρου, οι βασικές κατηγορίες διατροφικών διαταραχών είναι η νευρική ανορεξία, η νευρική βουλιμία και η αδηφαγική διαταραχή. Τα στοιχεία της προσωπικότητας των ατόμων με νευρική ανορεξία είναι: τελειομανή, ευσυνείδητα, συνεπή, επιθυμούν να ευχαριστούν τους άλλους, να έχουν υψηλές επιδόσεις, έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, δεν επιθυμούν να ρισκάρουν, εκτιμούν την αγνότητα, τον ασκητισμό, αποφεύγουν να κάνουν καινούργια πράγματα και έχουν υψηλές πιθανότητες για ιδεο- ψυχαναγκαστική διαταραχή, κατάθλιψη και αυτοτραυματισμούς.
Σύμφωνα με την πρόεδρο του σωματείου «Ανάσα» (σωματείο για την καταπολέμηση των διαταραχών πρόσληψη της τροφής), ηθοποιό Ζέτα Δούκα, η οποία έπασχε από νευρική ανορεξία, οι διαταραχές πρόσληψης τροφής συνήθως πρωτοεμφανίζονται στην εφηβική ηλικία. «Περίπου το 0,5-2% των γυναικών πάσχει από νευρογενή ανορεξία και το 2-4% από βουλιμία. Η ψυχογενής ανορεξία και η βουλιμία είναι κυρίως πρόβλημα που αφορά στις γυναίκες, καθότι είναι 8-9 φορές συχνότερες σε αυτές από ό,τι στους άνδρες» τόνισε η κα Δούκα, προσθέτοντας ότι «τα τελευταία χρόνια, η διαφορά αυτή φαίνεται να μικραίνει».
Στις Η.Π.Α., η ψυχογενής ανορεξία αποτελεί την τρίτη συχνότερη νόσο στις έφηβες. Αντίθετα, η ψυχαναγκαστική υπερφαγία εμφανίζεται περίπου στην ίδια συχνότητα και σε γυναίκες και σε άνδρες σε ένα ποσοστό γύρω στο 5% του πληθυσμού.
Η ψυχογενής ανορεξία είναι μια από τις πιο επικίνδυνες ψυχιατρικές καταστάσεις, αφού το 5-20% των ασθενών θα πεθάνει, λόγω επιπλοκών της ασθένειας. Στις τελευταίες έρευνες που έγιναν στην Αμερική υποστηρίζεται ότι 10% των νέων γυναικών του γενικού πληθυσμού παρουσιάζει συμπτώματα βουλιμίας.
 Στη χώρα μας, όμως, σύμφωνα με τη διευθύντρια του Ελληνικού Κέντρου Διατροφικών Διαταραχών (Ε.Κ.Δ.Δ.) Μαρία Τσιάκα, η ενημέρωση γύρω από τις διατροφικές διαταραχές είναι ελλιπής.
Όπως δήλωσε η κα Τσιάκα, στην Ελλάδα έχουν εδραιωθεί λανθασμένες αντιλήψεις και μύθοι γύρω από το θέμα αυτό. «Οι οικογένειες, οι φίλοι και γενικότερα ο κοινωνικός περίγυρος των ατόμων που πάσχουν αδυνατούν να τα βοηθήσουν ουσιαστικά» τόνισε και πρόσθεσε ότι «παράλληλα, η έλλειψη εξειδικευμένων θεραπευτών και θεραπευτικών μονάδων και ο κοινωνικός στιγματισμός οδηγούν τα άτομα που υποφέρουν σε αδιέξοδο».
Σύμφωνα με την Κατερίνα Αρμογένη, μητέρα ατόμου που έπασχε από νευρική ανορεξία, «είναι παρά πολύ δύσκολο να εντοπίσεις την πάθηση ακόμα και να είσαι δίπλα στο παιδί σου».
Σύμφωνα με την ψυχολόγο κα Παπαμαύρου, δυστυχώς οι γονείς δεν αντιλαμβάνονται τη δύναμη και την επιρροή που ασκεί το σύμπτωμα στο παιδί τους. Πολλές φορές οι ακραίες συμπεριφορές που αναπτύσσονται, εξαιτίας των διατροφικών διαταραχών, ενοχοποιούν τους γονείς προς όφελος του «φαντάσματος» της νευρικής βουλιμίας ή της νευρικής ανορεξίας.
Η 23χρονη σήμερα Κατερίνα Μωραΐτου, βουλιμική για τρία χρόνια, μιλώντας για τον δικό της Γολγοθά, είπε, «μισούσα το φαγητό, κρυβόμουν από όλους, έτρωγα τα πάντα και μετά έκανα εμετούς. Δεν με είχε καταλάβει ούτε η καλύτερη μου φίλη, ζούσα σ' ένα ψέμα. Είχαν σπάσει τα κόκαλα μου από την αβιταμίνωση και συνέχιζα να κάνω εμετούς».Όπως λέει η ίδια «η βουλιμία δεν σε αδυνατίζει, σε αρρωσταίνει», κάνοντας έκκληση προς σ’ όλους τους πάσχοντες να μην κρύβονται.
Περισσότερες πληροφορίες για την αντιμετώπιση του προβλήματος των διατροφικών διαταραχών παρέχονται στις ιστοσελίδες http://www.hcfed.gr/ και http://www.anasa.com/.

Η πολλή δουλειά καταστρέφει τη σχέση

Σύμφωνα με μία νέα δημοσκόπηση, σχεδόν ένας στους τρεις εργαζόμενους εξωθεί τη σχέση με τον/την σύντροφό του στα άκρα, εξαιτίας της πίεσης που νιώθει από τη δουλειά του.
Οι επιστήμονες από το ευρωπαϊκό Ίδρυμα Επαγγελματικής Ασφάλειας και Υγείας (IOSH), αφού επιστράτευσαν 2.000 εργαζομένους, για να διερευνήσουν αν και κατά πόσον επηρεάζει η δουλειά την προσωπική τους ζωής, διαπίστωσαν ότι το 29% από αυτούς δεν κατόρθωνε να βρει τη σωστή ισορροπία ανάμεσα στη δουλειά και στην υπόλοιπη ζωή του, με συνέπεια να φτάνει στα πρόθυρα ή και να χωρίζει τελικά εξαιτίας της.
Συνολικά, όμως, τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων είπαν πως η πολλή δουλειά και το στρες επηρέαζαν αρνητικά την προσωπική τους ζωή, και ασφαλώς τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα, εάν δούλευαν λιγότερο ή με πιο χαλαρούς ρυθμούς.
Τα δύο κυριότερα προβλήματα που οδηγούσαν τη σχέση στα άκρα ήταν η δουλειά επί ατελείωτες ώρες κάθε μέρα και ο υπερβολικός φόρτος εργασίας που δεν επέτρεπε ούτε καν ένα τηλεφώνημα στον/στην σύντροφο.
«Στη σύγχρονη κοινωνία, η προσπάθεια να βρούμε τη σωστή ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής αποτελεί ένα ολοένα σημαντικότερο πρόβλημα» δήλωσε η δρ Λουΐζ Βέισι, εκτελεστική διευθύντρια Πολιτικής του IOSH.
«Οι εργασιακές απαιτήσεις διαρκώς αυξάνονται και πολλοί από εμάς αφήνουν μοιραία τη δουλειά να κυριεύει τη ζωή τους – και το επακόλουθο είναι να υποφέρει το σπίτι τους».
Η δρ Βέισι εκτιμά ότι το όλο θέμα δεν αφορά μόνον στους εργαζομένους, αλλά και τους ίδιους τους εργοδότες. «Όταν ένας εργαζόμενος έχει προβλήματα στο σπίτι του εξαιτίας της δουλειάς του, είναι πιθανό να μην μπορεί να αποδώσει στην εργασία του, με συνέπεια να μειώνεται η παραγωγικότητά του» είπε.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, την αλληλουχία αυτή των αρνητικών γεγονότων θα μπορούσε να αποτρέψει η εργασία σε πιο ανθρώπινους ρυθμούς.
Πηγή: ygeia.tanea.gr