Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Τι είναι το TRX - Άσκηση με ιμάντες;

Τι είναι το TRX -  Άσκηση με ιμάντες;
Η άσκηση με ιμάντες είναι μια μέθοδος γυμναστικής κατά την οποία ο ασκούμενος προπονήτε με μοναδικό του εργαλείο 2 ιμάντες καλά σταθεροποιημένους στο ταβάνι της αίθουσας μπορεί να γίνει personal training αλλά συνήθως γίνεται σε αίθουσα με πολλά άτομα που ο καθένας εννοείτε πως έχει το δικό του ζευγάρι από ιμάντες.
Το ονομάζουν όλοι TRX γιατί αυτή είναι η εταιρεία που πρώτη έκανε γνωστό το προιόν της (το ίδιο που συνέβη και με το power plate που μιλήσαμε σε προηγούμενο άρθρο μου, αυτή η πλατφόρμα δόνησης έγινε πρώτη γνωστή έτσι το λένε πλέον όλοι).
Βέβαια πολλά γυμναστήρια δεν χρησιμοποιούν του ιμάντες της γνωστής εταιρείας αλλά από άλλες εταιρείες χωρίς βέβαια, από όσο νομίζω τουλάχιστον να το κατάλαβε κανείς. Είναι μια άσκηση με το βάρος του σώματος η οποία μπορεί να δυσκολέψει όσο θέλουμε ανάλογα με την θέση του σώματος και τον ποδιών μας για παράδειγμα άλλο να έχεις 30 μοίρες από το πάτωμα και άλλο 60, όπως και άλλο να έχεις τα πόδια ανοιχτά και άλλο κλειστά ή με το ένα πόδι στον αέρα είναι καθαρά όλα θέμα γωνίας.
Εγώ γενικότερα, είμαι υπέρμαχος της άσκησης με το βάρος του σώματος άρα όπως καταλαβαίνετε είναι για μένα ένα καλό είδος άσκησης με το οποίο έχουμε την δυνατότητα να γυμνάσουμε όλο το σώμα μας. Δοκιμάστε το ,αν υπάρχει στο γυμναστήριο σας ίσως αυτό να είναι ένα είδος γυμναστικής που σας ταιριάζει και που μπορεί να σας κάνει να αγαπήσετε την γυμναστική λίγο παραπάνω ή απλά να σας βγάλει από την ρουτίνα σας, ότι από τα 2 και να κάνει καλό είναι.

http://ensomati.gr

Τι πρέπει να τρως ανάλογα με τη φυσική σου κατάσταση;


























Η φυσική δραστηριότητα, η αθλητική απόδοση – επίδοση, καθώς και η ανάνηψη μετά από την άσκηση βελτιώνονται με τη βέλτιστη δυνατή διατροφική υποστήριξη. Επιπλέον η κατάλληλη επιλογή τροφίμων και υγρών και η χρονική στιγμή της κατανάλωσής τους εξασφαλίζουν στο βαθμό που τους αναλογεί υψηλά επίπεδα υγείας, αντοχής και απόδοσης.



ΓΡΑΦΕΙ ο κ. Μακρυλλός Μιχάλης 
Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Msc


H σωστή διατροφή παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη των αναγκών ενός αθλητή κατά τη διάρκεια της προπόνησης και του αγώνα σε επαγγελματικό ή ερασιτεχνικό επίπεδο, σε οποιοδήποτε άθλημα. Οι κατάλληλες διατροφικές επιλογές, στη σωστή ποσότητα πρόσληψης, εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ενεργειακή επάρκεια τόσο στη φάση της άσκησης όσο και κατά τη διάρκεια της ανάνηψης.


 Ενέργεια
 Το πρώτο συστατικό διασφάλισης της διατροφικής συμβολής στην αθλητική απόδοση και αντοχή είναι η πλήρης κάλυψη των ενεργειακών του αναγκών, ώστε να μπορεί με τη σειρά του να ανταποκρίνεται με επάρκεια στις ανάγκες της προπόνησης ή του αγωνίσματος.  

Ενεργειακές Συστάσεις αθλητών vs. γενικού πληθυσμού

Πρόγραμμα φυσικής κατάστασης για το γενικό πληθυσμό
Αθλητές υψηλού επιπέδου
2-3 φορές την εβδομάδα
5-6 φορές την εβδομάδα
30 min – 40 min την ημέρα
= ή > 120 min – 180 min την ημέρα έντονης άσκησης
Normal diet 1800Kcal – 2400kcal/day (άτομα εύρους κιλών 50kg-80kg)

2500kcal/day -8000kcal/day (αθλητές εύρους κιλών 50kg -100kg)

Εύρος Μέσης ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης  25-35 Kcal/Kg/day

Εύρος Μέσης ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης  50-80 kcal/kg/day

Ενεργειακή δαπάνη 200 kcal – 400 kcal ανά προπόνηση
Ενεργειακή δαπάνη 600 kcal – 1200 kcal ανά προπονητική ώρα

 Υδατάνθρακες
 Το δεύτερο συστατικό διασφάλισης της διατροφικής συμβολής στην αθλητική απόδοση και αντοχή είναι η πλήρης κάλυψη των υδατανθρακικών αναγκών του αθλητή. Οι υδατάνθρακες βρίσκονται στο αίμα με τη μορφή μορίων γλυκόζης (3g), στο ήπαρ με τη μορφή ηπατικού γλυκογόνου (100 g) και στους μύες με τη μορφή μυϊκού γλυκογόνου (400 g). Αποτελούν το βασικότερο ενεργειακό υπόστρωμα που αξιοποιείται για την παραγωγή έργου, με ή χωρίς την παρουσία οξυγόνου, βρίσκοντας εφαρμογή σε ένα τεράστιο φάσμα αθλητικών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα σε αυξημένα επίπεδα έντασης.        

Υδατανθρακικές Συστάσεις αθλητών vs. γενικού πληθυσμού

Γενικός πληθυσμός
Αθλητές υψηλού επιπέδου
3-5 g/kg/day
6-10 g/kg/day
50%-60% of Total Energy
55%-65% of Total Energy 

            Ιδιαίτερα οι αθλητές με μεγάλο και έντονο προπονητικό φορτίο, χρειάζεται να προσλαμβάνουν υψηλότατα ποσά υδατανθράκων (8-10 g/kg/day), ώστε να διατηρούνται γεμάτες οι αποθήκες μυικού και ηπατικού γλυκογόνου. H ακριβής ποσότητα εξαρτάται από τη συνολική ημερήσια ενεργειακή δαπάνη του αθλητή, το είδος της άσκησης, το φύλο και τις περιβαλλοντικές συνθήκες.  Όπως προαναφέραμε η αύξηση της έντασης της άσκησης είναι βασικός παράγοντας που κινητοποιεί την αυξημένη χρήση γλυκόζης, για την παραγωγή ενέργειας. Η κινητοποίηση των υδατανθράκων για παραγωγή ενέργειας ξεκινά μετά τα πρώτα 10 sec έντονης άσκησης, ενώ μπορεί να διαρκέσει για ώρες, σε υπομέγιστες εντάσεις. Μεταβολίζονται σε αεροβικές και αναεροβικές συνθήκες, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του αθλήματος.


             Το μεγαλύτερο ποσοστό των προσλαμβανόμενων διαιτητικών υδατανθράκων πρέπει να είναι σύνθετοι υδατάνθρακες με χαμηλό έως μέσο γλυκαιμικό δείκτη. Φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης, ψωμί ολικής άλεσης, ζυμαρικά ολικής άλεσης, κράκερ ολικής άλεσης, χυλός βρώμης, μαύρο ρύζι είναι καλές και θρεπτικές λύσεις. Η αργή απορρόφησή τους εν τέλει καταλήγει την εξοικονόμηση των ενδογενών αποθεμάτων τους, κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Πρωτεΐνες

            Ο πρωτεϊνικός μεταβολισμός κατά τη διάρκεια της άσκησης και μετά το τέλος αυτής, επηρεάζεται από το φύλο, την ηλικία, την ένταση, τη διάρκεια, το είδος της άσκησης, την ενεργειακή πρόσληψη και τη διαθεσιμότητα υδατανθράκων. Αυτή ακριβώς η διαθεσιμότητα υδατανθράκων άρα και ενέργειας, διασφαλίζει την αξιοποίηση της διαιτητικής πρωτείνης στη φάση της ανάνηψης τόσο μετά από άσκηση δύναμης όσο και μετά από άσκηση αντοχής, σε αναβολικές μεταβολικές οδούς μυικής ανάπλασης. Σε κάθε άλλη περίπτωση ενεργειακού ελλείμματος, η πρωτείνη θα ακολουθούσε καταβολικές οξειδωτικές πορείες για παραγωγή ενέργειας.
 Πρωτεϊνικές Συστάσεις
γενικού πληθυσμού vs. αθλητών αντοχής vs.  αθλητών δύναμης


Γενικός πληθυσμός
Αθλητές αντοχής
Αθλητές Δύναμης
0.8 – 1 g /kg/day
1.2 – 1.4 g /kg/day
1.4 – 2 g /kg/day

Αθλητές αντοχής
             H αυξημένη κινητοποίηση και χρήση πρωτείνης κατά τη διάρκεια της άσκησης ιδιαίτερα σε υψηλά επίπεδα έντασης και διάρκειας, επιβάλλει και την αυξημένη πρόσληψή της στη φάση της ανάνηψης  για επιδιόρθωση και ανακατασκευή μυικών ινών. Μάλιστα σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις εξαιρετικά παρατεταμένων σε χρονική διάρκεια αθλημάτων με δεδομένα υψηλά επίπεδα έντασης, η πρόσληψη πρωτεινών μπορεί και να ξεπερνά τα 1.4 g/kg/day.  

Αθλητές Δύναμης
             Τα αγωνίσματα δύναμης και αντιστάσεων επιβάλλουν την ανάγκη παρουσίας πλεονάζουσας διαιτητικής πρωτείνης στη φάση της ανάνηψης και μάλιστα σε ένα μεγάλο ποσοστό απαραίτητων αμινοξέων (6g – 20g) , ώστε να διασφαλιστεί η μυική ανάπτυξη, δεδομένης της διαθεσιμότητας υδατανθράκων και ενέργειας. Φαίνεται πως και τα διακλαδισμένα αμινοξέα έχουν θετική δράση στους αθλητές, αφού αυξάνουν το ρυθμό πρωτεϊνικής σύνθεσης, και μειώνουν το ρυθμό μυϊκής φθοράς, συνεισφέροντας έτσι σημαντικά και στη φάση της ανάνηψης.


            Πέρα από την ποσότητα της προσλαμβανόμενης διαιτητικής πρωτείνης, ιδιαίτερη σημασία έχει και η υψηλή της ποιότητα και βιολογική αξία. Καλές διαιτητικές πηγές πρωτεϊνών υψηλής ποιότητας και ταυτόχρονα χαμηλού λίπους είναι τα άπαχα πουλερικά, τα ψάρια, το αυγό και τα άπαχα γαλακτοκομικά (καζείνη, ορός γάλακτος).  

ΛΙΠΗ
Οι διαιτητικές συστάσεις για πρόσληψη λίπους από τους αθλητές είναι σχεδόν ίδιες με αυτές που απευθύνονται στο γενικό πληθυσμό στα πλαίσια της προαγωγής της υγείας. Η συντήρηση του ενεργειακού ισοζυγίου, η ανατροφοδότηση των αποθηκών ενδομυϊκών τριγλυκεριδίων, καθώς και η επαρκής πρόσληψη απαραίτητων λιπαρών οξέων θα πρέπει να είναι βασικά ζητήματα της διατροφικής αθλητικής φροντίδας.
Το λίπος είναι ένα απαραίτητο μακρό θρεπτικό συστατικό που προμηθεύει τον αθλητή με ενέργεια και βασικά συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών, ενώ σχετίζεται άμεσα με τις λιποδιαλυτές βιταμίνες. Υπάρχει ένα αποδεκτό εύρος κατανομής της ποσοστιαίας πρόσληψης λίπους στην καθημερινή διατροφή του αθλητή που ξεκινά από το 20% και φτάνει έως το 35% της συνολικής ημερήσιας θερμιδικής πρόσληψης. Πρόσληψη λίπους έξω από αυτά τα όρια, δε φαίνεται να έχει εργογόνο δράση, ενώ παράλληλα μπορεί να θέτει σε κίνδυνο την υγεία του αθλητή, ιδίως αν υιοθετείται ως διατροφική πρακτική για μεγάλο χρονικό διάστημα. 



boro.gr

Άριστη πηγή πρωτεΐνης η γαλοπούλα

Είναι μια από τις πιο διαιτητικές επιλογές
Η γαλοπούλα ανήκει στην ομάδα των πουλερικών και μπορεί να παρέχει από 120 έως 240 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια, ανάλογα με το εάν καταναλώνεται με ή χωρίς το δέρμα της.

Γενικά αποτελεί μια από τις πιο διαιτητικές επιλογές κρέατος χάρη στη χαμηλή περιεκτικότητά της σε λίπος και χοληστερίνη.

Παράλληλα, αποτελεί μια άριστη πηγή πρωτεΐνης υψηλής βιολογικής αξίας. Με τον όρο πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας αναφερόμαστε στη ζωικής προέλευσης πρωτεΐνη, η οποία είναι απαραίτητη για τη διατήρηση των μυϊκών δομών του οργανισμού. Ουσιαστικά, η ζωικής προέλευσης πρωτεΐνη της γαλοπούλας παρέχει στον οργανισμό όλα εκείνα τα απαραίτητα αμινοξέα που δεν μπορεί να βιοσυνθέσει ενδογενώς. Η γαλοπούλα παρέχει περίπου 23 γραμμάρια πρωτεΐνης υψηλής βιολογικής αξίας ανά 100 γραμμάρια.

Επίσης, η γαλοπούλα αποτελεί μια μοναδική πηγή των βιταμινών του συμπλέγματος Β, οι οποίες είναι απαραίτητες για τον ενεργειακό μεταβολισμό του οργανισμού δηλαδή για τη διαδικασία παραγωγής ενέργειας. Έτσι, η γαλοπούλα αποτελεί μια σημαντική πηγή της θειαμίνης, της ριβοφλαβίνης, της νιασίνης, της πυριδοξίνης, της κοβαλαμίνης, του παντοθενικού οξέος και της βιοτίνης.

Τέλος, είναι μια άριστη πηγή σεληνίου με 110 γραμμάρια αυτής να παρέχουν το 50% της καθημερινής απαίτησης σε σελήνιο, ιχνοστοιχείο γνωστό για το ρόλο του στη δράση αντιοξειδωτικών συστημάτων εντός του οργανισμού. Επίσης, αποτελεί μια σημαντική πηγή σιδήρου, ψευδαργύρου, χαλκού και μαγνησίου.

Η γαλοπούλα αποτελεί μια γευστική αλλά συνάμα υψηλής διατροφικής αξίας επιλογή και μπορεί να έχει θέσει στο πλαίσιο μια ισορροπημένης διατροφής.

Πηγή: neadiatrofis.gr

Ασκήσεις ευεξίας

Βοηθούν στη χαλάρωση και στην ηρεμία του οργανισμού
Εμπνευσμένες από τις ευεργετικές τεχνικές της γιόγκα και του τάι τσι, οι παρακάτω ασκήσεις θα σας βοηθούν να διώχνετε το στρες από την καθημερινότητά σας, να χαλαρώνετε, να κοιμάστε καλύτερα...

1. Βουητό στα αφτιά

Αισθάνεστε συνεχώς ένα βουητό στα αφτιά σας που σας ταλαιπωρεί;

Για να ελευθερωθείτε από αυτό, κάνετε μασάζ στα δυο σημεία που βρίσκονται στη βάση του κρανίου, ακριβώς πίσω από τα αφτιά.

Πρόκειται για μια κίνηση που σταματάει το βουητό και καθαρίζει το μυαλό.

2. Βράδια αγρυπνίας

Τα βράδια δυσκολεύεστε να κοιμηθείτε; Καιρός, λοιπόν, να καταπολεμήσετε τις αϋπνίες σας.

Αρχίστε σηκώνοντας τα πόδια. Με τον τρόπο αυτό βελτιώνεται η φλεβική κυκλοφορία.

Μετά αδειάστε το κεφάλι σας από κάθε σκέψη γλιστρώντας τον τένοντα του δεξιού ποδιού ανάμεσα στο μεγάλο και το δεύτερο δάχτυλο του αριστερού. Αλλάξτε πόδι.

3. Πονοκέφαλος

Όταν σας πονάει το κεφάλι, πιάστε το δέρμα του αυχένα και τραβήξτε το προς τα πάνω κουνώντας το κεφάλι πάνω κάτω.

Αν παρ’ όλα αυτά δεν ανακουφιστείτε από τον πόνο, δοκιμάστε μια παραλλαγή της παραπάνω άσκησης: Βάλτε τα χέρια στο κεφάλι και σπρώξτε το δέρμα του τριχωτού της κεφαλής προς τα μπρος.

4. Πονόλαιμος

Μη σας φαίνεται περίεργο, αλλά η παρακάτω άσκηση σίγουρα ανακουφίζει τον πονόλαιμο. Βγάλτε τη γλώσσα έξω προς τα κάτω, προσπαθώντας να ακουμπήσετε το πιγούνι σας. Κρατηθείτε σε αυτήν τη στάση όσο μπορείτε.

Επαναλαμβάνετε την κίνηση όσο πιο συχνά μπορείτε μέσα στη μέρα και προτού κοιμηθείτε.

5. Πόνοι περιόδου

Όταν η περίοδος προκαλεί επώδυνους σπασμούς, κάντε γέφυρα: ξαπλώστε στο πάτωμα, λυγίστε τα γόνατα και μετά ανασηκώστε τα ισχία κρατώντας τα γόνατα λυγισμένα και τα χέρια στο πάτωμα.

Μείνετε σε αυτή τη στάση όσο μπορείτε, εισπνέοντας και εκπνέοντας αργά.

Τέλος, κατεβείτε σπόνδυλο σπόνδυλο.

Πριν σηκωθείτε γυρίστε πρώτα στο δεξιό και μετά στο αριστερό πλευρό.

6. Είστε εξαντλημένοι

Είστε κουρασμένοι, αλλά η ώρα για να πάτε για ύπνο αργεί ακόμη πολύ. Πώς θα αντέξετε μέχρι τότε;

Γλιστρήστε το δεξί σας χέρι κάτω από την αριστερή ωμοπλάτη. Σε αυτό το σημείο και για λίγα λεπτά κάντε με τα δάχτυλά σας ένα ελαφρύ μασάζ.

Επαναλάβετε την ίδια άσκηση με το αριστερό χέρι στη δεξιά ωμοπλάτη.

Πηγή: belife.gr

Πώς γίνεται καύση λίπους με την αερόβια άσκηση


























Με τον όρο αερόβια άσκηση εννοούμε την άσκηση που περιλαμβάνει ή βελτιώνει την κατανάλωση οξυγόνου από το σώμα. Αερόβια σημαίνει ‘με αέρα’ δηλαδή με οξυγόνο, και αναφέρεται στη χρήση του οξυγόνου στη μεταβολική διαδικασία ή τη διαδικασία παραγωγής ενέργειας του σώματος.


Είναι αλήθεια ότι ο περισσότερος κόσμος συγχέει την έννοια της αερόβιας άσκησης με το aerobic. Πολλοί πελάτες μου συχνά με ρωτάνε τι να κάνουν για να φανούν οι κοιλιακοί τους και όταν τους λέω ότι πρέπει να κάνουν αερόβια άσκηση η πρώτη τους αντίδραση είναι: ‘Δεν μου αρέσει το αερόμπικ, το σιχαίνομαι, αποκλείεται… καλύτερα να έχω την κοιλίτσα μου, παρά να χοροπηδάω 2 ώρες σαν μπαλαρίνα’.


Εντάξει, το ξέρω πως πολλοί από εσάς μπορεί να συμφωνείτε με την παραπάνω άποψη, αλλά μην ανησυχείτε, γιατί το aerobic είναι μια μόνο μορφή αερόβιας άσκησης. Άλλες μορφές είναι το τρέξιμο, το ποδήλατο, το κολύμπι, το έντονο περπάτημα κλπ.


Με απλά λόγια όμως, μου αρέσει να λέω: ‘αερόβια άσκηση είναι οτιδήποτε σε κάνει να λαχανιάζεις’. Σε ποια ένταση όμως επιτυγχάνεται η μέγιστη καύση του λίπους;


Εμπειρικά σε εκείνη την ένταση που προλαβαίνεις την αναπνοή σου. Μπορεί να είσαι λαχανιασμένος, αλλά πρέπει να μπορείς να κρατήσεις αυτή την ένταση για 30 λεπτά έως 1 ώρα. Πάμε όμως να προσεγγίσουμε λίγο πιο επιστημονικά την καύση του λίπους και να δούμε τι δείχνουν τα αποτελέσματα των επιστημονικών ερευνών για την ιδανική ένταση της αερόβιας άσκησης.


Στον πίνακα που ακολουθεί δίνονται μετρημένες τιμές δαπανώμενης ενέργειας για ένα άτομο 70 κιλών που βρίσκεται σε ηρεμία, περπατάει ή τρέχει με διάφορες ταχύτητες.

Για άτομα διαφορετικού σωματικού βάρους οι τιμές μπορούν να διορθωθούν με τον λόγο: βάρος ασκουμένου / 70. Ως ένταση αερόβιας ορίζεται ο λόγος των καρδιακών παλμών κατά τη διάρκεια της άσκησης προς τους μέγιστους παλμούς του ασκούμενου (220 - Ηλικία σε έτη).


Η ηρεμία (δηλαδή όταν το άτομο κάθεται) θεωρείται ένταση αερόβιας 35% (70 παλμοί στην ηρεμία προς τους μέγιστους 200 για άτομο 20 χρονών). Οι θερμίδες ανά ώρα που καίγονται όταν ο συγκεκριμένος ασκούμενος κάθεται είναι 70 Kcal (βασικός μεταβολισμός), στα 7 km/h είναι 430 Kcal και στα 21 km/h είναι 1200 Kcal.


Φυσικά, η ταχύτητα των 21 km/h μπορεί να διατηρηθεί για περισσότερο από 30 λεπτά, μόνο από προπονημένους αθλητές.


Στον παρακάτω πίνακα δίνεται η θεωρητική ποσοστιαία συμμετοχή των λιπών και των υδατανθράκων σε συνάρτηση με την ένταση της άσκησης (η ένταση φαίνεται στον άξονα χ).

Στην ηρεμία, τα λίπη συμμετέχουν κατά 60%, ενώ σε υψηλές εντάσεις η συμμετοχή τους είναι περίπου 5%. Για λόγους απλούστευσης, θεωρείται ότι οι πρωτεΐνες δεν συμμετέχουν στο μηχανισμό παραγωγής ενέργειας, επομένως το υπόλοιπο ποσοστό προέρχεται από την καύση των υδατανθράκων (40% στην ηρεμία και 95% σε υψηλές εντάσεις).


Στην ίδια εικόνα δίνεται και η συμμετοχή του λίπους από τον υποδόριο ιστό και από τους μύες.


Στον επόμενο πίνακα δίνεται το ποσό (σε g) των υδατανθράκων και των λιπών που καίγεται σε μία ώρα άσκησης σε συνάρτηση με την ένταση της άσκησης, με βάση τα παραπάνω δεδομένα και τις προαναφερθείσες παραδοχές.

Σε χαμηλές εντάσεις (<55%), τα λίπη συμμετέχουν σε υψηλό ποσοστό, αλλά λόγω χαμηλών καύσεων, καίγονται λίγα g μόνο (5-20 g/h). Το ποσό υδατανθράκων που καίγεται είναι αμελητέο και γι' αυτό οι χαμηλές εντάσεις συστήνονται για προθέρμανση ή για αερόβια σε περίοδο όγκου.


Σε μεσαίες εντάσεις (55-70%), όσο αυξάνεται η ένταση, τόσο περισσότερα g λίπους καίγονται, παρόλο που η ποσοστιαία συμμετοχή των λιπών μειώνεται. Το λίπος αυτό προέρχεται κυρίως από τον υποδόριο ιστό. Με ένταση γύρω στο 70% καίγονται 40 g λίπους σε μία ώρα.


Σε υψηλές εντάσεις (70-85%), καίγονται αρκετά γραμμάρια λίπους, παρά τη χαμηλή ποσοστιαία συμμετοχή των λιπών, λόγω των υψηλών απαιτήσεων της άσκησης, αλλά σε μεγάλο ποσοστό καίγεται το ενδομυϊκό λίπος (όχι απαραιτήτως κακό για αυτούς που θέλουν να γραμμώσουν).


Παράλληλα όμως καίγονται και μεγάλα ποσά υδατανθράκων. Σε πολύ υψηλές εντάσεις (>85%) καίγονται σχεδόν αποκλειστικά οι υδατάνθρακες. Να τονιστεί ότι τα ποσοστά είναι ενδεικτικά. Τα πραγματικά ποσοστά εξαρτώνται από τους παρακάτω παράγοντες:


  • Υδατάνθρακες στη διατροφή: Διατροφή που είναι χαμηλή σε υδατάνθρακες ευνοεί την καύση λίπους.
  • Τελευταίο γεύμα: Όσο περισσότερη ώρα έχει περάσει από το τελευταίο γεύμα και όσο πιο λίγους υδατάνθρακες είχε, τόσο περισσότερο λίπος καίγεται. Το πρωί, για παράδειγμα, (νηστικός πάνω από 8 ώρες) ο οργανισμός καίει 20% περισσότερο λίπος απ’ ότι κατά τη διάρκεια της ημέρας.
  • Άσκηση και διάρκεια: Η αερόβια άσκηση αυξάνει τις καύσεις πάρα πολύ. Όταν μάλιστα διαρκεί και αρκετή ώρα, το λίπος μπορεί να φτάσει να καλύπτει το 70% των ενεργειακών αναγκών. Αν ο ασκούμενος μάλιστα μείνει νηστικός και μετά το τέλος της άσκησης, το λίπος συνεχίζει να καίγεται.
  • Προπονητικό επίπεδο: Όσο πιο προπονημένος είναι κανείς τόσο περισσότερο χρησιμοποιεί λίπος αντί υδατάνθρακες.

Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι για ένα άτομο 70 kg, το υποδόριο λίπος είναι 20 kg περίπου, ενώ το ενδομυϊκό μόλις 300 g (στα 28 kg μυών). Γι' αυτό το λόγο η εκγύμναση μιας μυϊκής ομάδας με πολλές επαναλήψεις (π.χ. κοιλιακοί) δε συνεισφέρει τόσο στη γράμμωση, ενώ η απώλεια του υποδόριου λίπους μπορεί να μας δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα και κρίνεται απαραίτητη.


Συμπερασματικά:
  • Στην ηρεμία τα λίπη συμμετέχουν κατά 60%, αλλά καίγονται μόλις 5 g/h.
  • Σε άσκηση έντασης 70% συμμετέχουν κατά 40%, αλλά καίγονται 40 g/h.
  • Επομένως, η ένταση που ευνοεί την καύση λίπους είναι 65-75% της Μέγιστης Καρδιακής Συχνότητας (ΜΚΣ = 220 - Ηλικία).
  • Καλύτερη ώρα για αερόβια άσκηση είναι το πρωί με άδειο στομάχι.
  • Αν γίνεται, κατά τη διάρκεια της ημέρας καλό είναι να ξεκινάμε την άσκηση πεινασμένοι για να κάψουμε περισσότερο λίπος.
  • Όσο πιο φτωχή είναι η διατροφή μας σε υδατάνθρακες, τόσο περισσότερο προάγεται η καύση του λίπους, όχι μόνο κατά την άσκηση αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.






Καραγκούνης Παναγιώτης
iatronet.gr